گرفت و از كودكى يتيم بود . « 1 » ابتدا پدربزرگش هفت سال « 2 » و سپس عمويش ابو طالب سرپرستى او را به عهده گرفت « 3 » و هنگامىكه به چهل سالگى رسيد ، خداوند او را براى رسالت خويش برگزيد « 4 » و آن را در نهاد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و همسرش خديجه عليها السّلام و پسر عمويش على عليه السّلام و غلامش زيد و پس از آن بين تعداد كمى ديگر از مردم استوار ساخت . هنگامىكه نام پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در شبه‌جزيره عربستان پرآوازه گشت ، قريش از رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بيمناك شد و آن را همچون انقلابى تلقى كرد كه بايد ريشه‌كن شده ، به ثمر نرسد . بنابراين بديهى است كه قريش كمر به نابودى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بندد و او را دشمن سرسخت خود و تجاوزگر و آغازگر جنگ پندارد . چه انتظارى از قريش و امثال قريش در چنين موقعيتى مىرود . هنگامى كه زيردستى در تلاش براى گرفتن حكم و فرمانروايى باشد و قدرت فرمان دادن از ما زدوده شود ، ناگزير چنين مىكنيم . به ويژه اگر او بين ما و غلامانمان و يا كسى كه از او سوءاستفاده مىكرديم ، در همه حقوق و كارهاى

--> ( 1 ) . البداية و النهاية ، ابن كثير : 2 / 255 ؛ تاريخ طبرى : 2 / 272 ؛ الروض الانف ، سهيلى : 1 / 8 ؛ سيرة ابن هشام : 1 / 151 ؛ تاريخ يعقوبى : 2 / 6 . ( 2 ) . السيرة النبوية ، ابن هشام : 1 / 169 ، تحقيق : مصطفى السقا و ابراهيم الابيارى ؛ دلائل النبوة ، بيهقى : 1 / 188 . ( 3 ) . تفسير ابن كثير : 4 / 524 ؛ صفوة الصفوة : 1 / 65 ؛ اعلام الورى : 1 / 52 ؛ شرح الاخبار : 3 / 221 ؛ كشف الغمة : 1 / 19 ؛ الطبقات الكبرى : 1 / 119 ؛ مروج الذهب : 3 / 14 ؛ تاريخ يعقوبى : 2 / 13 ؛ دلائل النبوة ، اصفهانى : 1 / 359 ؛ دلائل النبوة ، بيهقى : 1 / 188 ؛ تحفة الاحوذى : 10 / 66 . ( 4 ) . مسند احمد : 3 / 240 ح 13543 ؛ مسند ابى يعلى : 6 / 319 ح 3643 ؛ فتح البارى : 7 / 164 ح 3638 ؛ تحفة الاحوذى : 10 / 67 ؛ التمهيد ابن عبد البر : 3 / 13 ؛ تاريخ طبرى : 1 / 526 .